Program festiwalu 2013 r.


Repertuar festiwalu 2013 r.

Proszę wsiadać, drzwi zamykać

Teatr Oskar
wystepujacy: Tom Greder,
rezyseria: Scott Witt,
muzyka: Chrischi Weber, Trent Arkleysmith, Tom Greder,
scenografia: Joanthon Oxlade

Kto z nas nie marzył o nocnej jeździe gwiżdżącym pociągiem? Pędzisz lokomotywą-zabawką przez wspaniałe światy stworzone na scenie, ze sceny lokomotywa wpada na widownię. Ta urocza i głęboka parodia ludzkiego losu zatacza szerokie koło życia i śmierci, mądrości i nieuctwa, śmiechu i łez. Wysoce interaktywna przypowieść “Proszę wsiadać, drzwi zamykać!” zmienia fantazję w rzeczywistość i zaciera granice między widzem i aktorem.


Marionetki z Budapesztu

Bence Sarkadi

Przedstawienie zatytułowane “Marionetki z Budapesztu” składa się z serii krótkich opowiadań z podkładem muzycznym bez słów. Wyjątkowość spektaklu polega na tym, iż artysta i konstruktor lalek w jednej osobie, używając języka sztuki oraz świata form tak charakterystycznych dla Europy Środkowej, za pomocą każdej z marionetek tworzy coś zgoła nowego. Korowód pomysłowych i niepowtarzalnych lalek w “Marionetkach z Budapesztu” to dzieło węgierskiego lalkarza Bence’a Sarkadiego.


Kordian, reinterpretacja

Teatr Form Squat
Scenariusz i reżyseria: Agnieszka Baranowska
Scenografia, kostiumy, lalki: Kamila Grzybowska – Sosnowska
Muzyka: Miłosz Bembinow
Występują: Agnieszka Baranowska, Bartosz Budny, Anna Przygoda, Natalia Sakowicz, Remigiusz Kriese

W naszym odczytaniu Kordiana szukamy człowieka, a nie bohatera przez wielkie „B”. Człowieka, który boryka się z wciąż powracającą przeszłością i odczuciem, że przegrał swoje życie. Jak ma żyć ze świadomością, że jednak nie sprostał własnym oczekiwaniom? Co ma powiedzieć kobietom, które skrzywdził, dążąc do wielkich celów? Co jest dlań wartością nadrzędną? I do czego naprawdę warto zmierzać? Być czy czuć? Szkiełko czy oko?


Słoń i kwiat

Grupa Coincidentia w kooprodukcji z Białostockim Teatrem Lalek
adaptacja i reżyseria Robert Jarosz
scenografia Pavel Hubička
muzyka Piotr Klimek
multimedia Krzysztof Kiziewicz
występują: Dagmara Sowa. Paweł Chomczyk, Michał Jarmoszuk
Muzyka na żywo: Robert Jurčo

Według opowiadań Briana Pattena w przekładzie Piotra Sommera.
W dżungli, która była prawie puszczą… która była prawie lasem… który był prawie ogrodem… działy się wyjątkowe rzeczy. Kwiat biegał, hiena opowiadała dowcipy, wróbel recytował wiersze, małpy pomagały słońcu wschodzić, świnia ustawiała się do wszystkich boczkiem, motyl zadawał niemądre pytania, dżdżownice pasjonowały się teatrem a plimkiplumki spełniały marzenia.


Iwona, księżniczka Burgunda

RSIA Pełna Kultura
reżyseria: Oleg Żiugżda (Białoruś)
scenografia: Lesya Luchko (Ukraina)
w spektaklu wykorzystano muzykę Fryderyka Chopina
występują:Marta Bury, Kamila Olszewska, Tomasz Kuliberda, Paweł Pawlik

Akcję przedstawienia reżyser umieścił w piaskownicy, bohaterami spektaklu czyniąc dzieci, odgrywające napisane przez Gombrowicza role. Przestrzeń gry została maksymalnie zawężona, co pozwala na stworzenie atmosfery zamknięcia, stłoczenia, ograniczenia, pozwala widzom na obserwowanie jak przez powiększające szkło mechanizmów rządzących dramatem Gombrowicza, a jednocześnie społeczeństwem.


Dorme

Teatr Lalkowy La Capra Ballerina
Koncepcja spektaklu: Laura Bartolomei
Lalki i scenki: James Davies i Laura Bartolomei
Muzyka skomponowana oryginalnie: Stefano Zazzera
Reżyseria: Juliana Notari i Laura Bartolomei

„Dorme” znaczy: „ona śpi”.
Mała dziewczynka zasypia i rozpoczyna wędrówkę pośród marzeń sennych i koszmarów, wśród piękna i lęków. Co dzieje się, gdy zasypia nasze racjonalne życie? Jak dalece sny wpływają na nasze życie, gdy nadchodzi świt? Na ile jesteśmy świadomi kreatywności naszego nocnego życia? Spektakl został pomyślany jako powolny taniec podtrzymywany przez elektroniczną partyturę Stefano Zazzera oraz specjalną technikę pacynek Władimira Zacharowa.


Samoróbka

Małe Instrumenty

Samoróbka – to najnowszy projekt wrocławskiej grupy Małe Instrumenty, dedykowany instrumentom muzycznym zbudowanym własnoręcznie. Eksperymenty w tej dziedzinie trwają od samego początku istnienia grupy, ale to właśnie teraz przyszedł moment na realizacje rożnych pomysłów konstrukcyjnych, powołania do życia nietypowych obiektów dźwiękowych, nierzadko planowanych od dawna. Projekt Samoróbka powstaje przy wsparciu Europejskiej Stolicy Kultury 2016 oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Naszym partnerem jest również firma Lange Łukaszuk, specjaliści od wysokiej klasy sprzętu warsztatowego.


Smakułyki

Teatr Poddańczy
reż. Honorata Mierzejewska – Mikosza
muz. Iga Eckert
pomoc przy scenografii: Krzysztof Paluch
występują: Agata Butwiłowska, Iga Eckert, Ewa Mrówczyńska

Kuchnia jest krainą dźwięków i wielu zmysłów. Aktorzy prowadzą przez nią widzów i uczą rozpoznawać przedmioty, rozróżniać zapachy, nazywać zjawiska w kuchni, jednocześnie proponując wykorzystanie codziennych przedmiotów do zabaw muzycznych, tworząc m.in. cymbałki ze sztućców, lub bębny z misek i garnków. Działając na zmysły dziecka sztuka rozwija wyobraźnię, zachęca do zabawy i odkrywa tajemnice słodkiego świata wypieków. czynka zasypia i rozpoczyna wędrówkę pośród marzeń sennych i koszmarów, wśród piękna i lęków. Co dzieje się, gdy zasypia nasze racjonalne życie? Jak dalece sny wpływają na nasze życie, gdy nadchodzi świt? Na ile jesteśmy świadomi kreatywności naszego nocnego życia? Spektakl został pomyślany jako powolny taniec podtrzymywany przez elektroniczną partyturę Stefano Zazzera oraz specjalną technikę pacynek Władimira Zacharowa.


Ściana Banana

LALE.Teatr
Spektakl stworzyli, piosenki – dźwięki zaśpiewali i zagrali, występują:
Janka Jankiewicz-Maśląkowska, Tomek Maśląkowski 
Ruch sceniczny: Maćko Prusak

Pierwsze wspomnienie: piękna lecz zakazana tapeta, po której nie można pisać, malować i bazgrać. Ściana. Banana jest dostępna i można się nią pobawić. Jest bezpieczna, a jej chłód jest przyjemny i otwarty na dotyk. Aktorzy, jakaś Ona i jakiś On, przy pomocy prostych działań powołują do życia fantazyjne światy. Słowo mówione nie pojawia się na scenie, a prostota środków wyrazu pobudza i angażuje wszystkie zmysły widza.


Urashima Taro

Teatr Rouge 28
Aya Nakamura: aktorka, autorka tekstów, projektantka i wykonawczyni lalek, projektantka scenografii
Paul Piris: reżyser, autor tekstów, projektant scenografii i video
Juley Ayres: użycza głosu po angielsku

Urashima Taro to wysoce wizualna sztuka o dualizmie, uwodzeniu i śmierci, z zakręconym poczuciem humoru. Oparta na starożytnym micie japońskim, Urashima Taro łączy znakomite lalkarstwo w stylu Bunraku z aktorstwem, lalkowym teatrem cieni, projekcjami video oraz Kamishibai (tradycyjną formą papierowego teatru japońskiego, która może być uważana za poprzedniczkę Mangi).